2010 in review

The stats helper monkeys at WordPress.com mulled over how this blog did in 2010, and here’s a high level summary of its overall blog health:

Healthy blog!

The Blog-Health-o-Meter™ reads Wow.

Crunchy numbers

Featured image

The average container ship can carry about 4,500 containers. This blog was viewed about 17,000 times in 2010. If each view were a shipping container, your blog would have filled about 4 fully loaded ships.

 

In 2010, there were 68 new posts, growing the total archive of this blog to 145 posts. There were 427 pictures uploaded, taking up a total of 167mb. That’s about a picture per day.

The busiest day of the year was February 5th with 435 views. The most popular post that day was Zanzibar Parc.

Where did they come from?

The top referring sites in 2010 were facebook.com, mail.yahoo.com, mail.live.com, eddiefromohio.wordpress.com, and startgoogle.startpagina.nl.

Some visitors came searching, mostly for karibu zanzibar, charlottedewitte.wordpress, peniskoker, via via zanzibar, and charlotte dewitte zanzibar.

Attractions in 2010

These are the posts and pages that got the most views in 2010.

1

16 oktober 2009 October 2009
4 comments

2

31 maart 2010 March 2010
7 comments

3

25 januari 2010 January 2010
7 comments

4

21 februari 2010 February 2010
6 comments

Laat een reactie achter

31 maart 2010

Straks eindigt ons ‘Zanzibar-avontuur’, ons ‘lang verblijf in Afrika’… Onze valiezen zijn terug gepakt, we hebben afscheid genomen… Straks klap ik m’n pc dicht en zal ik die pas op Belgische bodem terug openen. We kunnen terugkijken op fantastische maanden. We hebben genoten, gelachen, geweend en uit frustratie ook vaak getierd!

We hebben Afrika ‘overleefd’… maanden zonder elektriciteit, zonder stromend water, hels hoge temperaturen, hevige stortbuien, overstromingen, breuken aan daken, auto’s en generatoren, elektrische ‘shocks’ aan kranen, frigo’s en gasfornuizen, muizen- en rattenplagen, dieven, miljoenen muggen, insecten, gekko’s en slangen,  het ‘gepruts’ van fundi’s, het schreeuwerig gekakel van kippen ‘s morgens om 4u, dagelijks tientallen keren oproep tot gebed vanuit allerlei moskeeën, te starten van 4u30 ‘s morgens,…

Maar we hebben zeker ‘geleefd’… het locale Zanzibaarse leven leren kennen, het oeverloos palaveren en discussiëren over alledaagse dingen, genoten van de gastvrijheid, de zon, de prachtige poederwitte stranden, de wuivende palmbomen, de geneugten van het lekkere eten  van onze huiskoks Babu en Martin, het kuieren door de steegjes van het eeuwenoude Stone Town, het eiland afroetsen met het busje, bongo-flavo, muziek, dans en ritme, het onvergetelijke optreden van de taraab-legende Bi Kidude, onze wekelijkse en dagelijkse uitstapjes naar Daradjani Market, de verse vis en groenten, het Busara muziekfestival,…

We hebben ongelooflijk leuke mensen ontmoet en elkaar en onszelf nog beter leren kennen, anders leren kennen. We hebben iedere minuut van het opgroeien van Warre meegemaakt… z’n eerste stapjes, z’n eerste woordjes… We zagen hem veranderen van een ‘bang en wereldvreemd’ wezentje naar een ontdekkend en avontuurlijk ‘scharrelkind’.

We willen natuurlijk ook Ingrid en Makame bedanken voor de samenwerking, de goede zorgen en de kans die ze ons gegeven hebben om dit avontuur mee te maken! We wensen hen alvast veel succes met de uitbouw van hun zaak!

Warre zal z’n speelkameraadjes Chi-Chi en Jua ongelooflijk missen!!

We zullen zeker nog vaak terug mijmeren naar onze maanden in Afrika en we zullen het vast en zeker missen! Het was zeker een levensles en een pracht van een ervaring! Maar nu kijken we alvast uit naar de dingen die op ons wachten… koude Belgische pintjes, frisse briesjes, een lekker warme trui, préparé, appelmoes en worst, kiekenfret, mooie winkels, bruisende steden, een filmpje in de cinema,…

Maar we verlangen natuurlijk het meest om jullie te zien, vrienden, vriendinnen en familie… Bedankt om onze avonturen te volgen en onze verhalen te lezen! We hebben jullie gemist!!! Tot gauw!

Baaday Zanzibar, baaday Afrika… Karibu België !!

Lennart, Charlotte, Warre

Reacties (8) »

31 maart 2010

Gisteren werd een pracht van een ‘laatste avond’. Het personeel had heerlijk gekookt en ook Ingrid, Makame, Chi-Chi en Jua kwamen meedineren om afscheid te nemen. Er werd héél veel gelachen en herinneringen bovengehaald.

Het personeel had ons enkele geschenken gekocht. Ik kreeg een kanga met de tekst ‘ NAKUPA KWA FURAHA ZAWADI HII POKEA’, wat betekent ‘het aanvaarden van dit geschenk, zal je geluk brengen’. Ze hadden ook een mutsje voor Warre, zo’n echt gehaakt potsje om naar de moskee te gaan! Een prachtige herinnering aan Zanzibar!

Dhulla schreef een afscheidsrede:

” We are happy but us crying also.

First of all we have to thank God for enabling us to be alive till now and also to meet here with you for such short but enjoyable period of time. Here we say “Alhamdulilahi”.

Again, we are thankful to you for all being with us without any problem for the whole period of time and for your full participation wich brought us closer and has made us live as ones. Thank you.

Apart from that, only because we are human beings, of course there happened some sorts of inconvenience from us and if so, we are sorry for any such problems.

Lastly, we are kindly thank you more and wish you nice journey together with your daily activities within outside country.

Thank you a lot.

We are looking forward to hearing from you soon. “

En als grappige noot had het personeel de kleren van Lennart, die ze cadeau hadden gekregen, aangetrokken. Een ganse avond lang waren ze ‘Mister Lennart’ , ‘Bwana Lennart’…

 

Commentaar (1) »

30 maart 2010

Vandaag de ganse dag gepakt… kleren bekeken en weggegeven, speelgoed bekeken en weggegeven… En ondanks onze weggeefwoede heeft onze verzamelwoede toch opnieuw de bovenhand… want we kwamen met vier valiezen en we gaan morgen terug weg met vier valiezen…

Het personeel neemt kalmpjes aan afscheid. Ze zijn al de ganse dag bezig in de keuken om ons ‘laatste avondmaal’ voor te bereiden… een typisch Zanzibaars gerecht… ugali met groenten, kip en kokosnootsaus natuurlijk! En voor onze laatste keer zal het ons vast en zeker smaken! We zullen ons personeel zeker missen! Eén voor één zijn het toffe mensen en we hebben de laatste zeven maanden toch héél dicht met hen samengeleefd!

Nog één nachtje slapen en dan vliegen we terug naar het Belgenland… spannend…

Laat een reactie achter

29 maart 2010

En… vanochtend vertrokken onze ouders terug naar België… Wij hoeven hen echter niet lang te missen, want ook ons verblijf in Zanzibar kort zienderogen in. Nog 3 daagjes en we vliegen terug naar ons thuisland…. ‘t Zal toch ongelooflijk raar doen! Maar om nog éénmaal van alle geneugten van Zanzibar te genieten, lieten we ons flink verwennen! Een manicure en epilaties voor Charlotte en een pedicure voor Lennart! We moeten toch een beetje deftig thuis arriveren hé… Ongelooflijk wat de Zanzibaarse dames kunnen met kruiden, aroma’s en heerlijke massages! Nog een laatste middagmaal in Stone Town en morgen staat ‘pakken’ op ons programma…

Laat een reactie achter

28 maart 2010

Als afsluiter van de vakantie van onze ouders, gingen we op bezoek bij de ‘Red Colobus’ aapjes in Jozani Forest. Nu het regenseizoen gestart is, regent het af en toe pijpenstelen en vandaag was het dan ook een hevige regendag! Maar… met de paraplu’s in aanslag, maakten we toch een heuse boswandeling, bezochten we de mangrove en bekeken we de aapjes.

Met de hevige neerslag was het bos prachtig groen, de bomen en planten blonken in hun blad, alleen de aapjes hielden niet van de regen en schuilden hoog in de bomen…

Laat een reactie achter

27 maart 2010

Zanzibar is voor 97% islamitisch. Er wonen op het eiland ook een klein aantal hindoe’s en een klein aantal katholieken. Een bezoek aan de kerken op het eiland mocht dan ook niet op ons programma ontbreken. We bezochten St. Joseph’s Church in Stone Town en St. John’s Church in Mbweni. In Mbweni Ruins Hotel genoten we, vanop de pier, van het prachtig uitzicht en bezochten we de ruïnes van het St. Mary’s School for girls, een school ooit gebouwd door missionarissen voor wezenkinderen, meestal dochtertjes van vrijgelaten slaven.

Onze ouders vertrekken bijna terug naar België, als afsluiter van een geslaagde vakantie mocht een bezoekje aan de Pagoda Chinees niet ontbreken. Lennart is verlekkerd op chinees eten en de Pagoda Chinees is werkelijk het beste Chinese restaurant van Zanzibar… en misschien ook het enige…

Laat een reactie achter

26 maart 2010

Na de ‘Baaday Party’ hadden we duidelijk nood aan een dagje rust… een dagje zon, zee en strand… en waar kan je dat beter doen dan in Mangapwani Beach… Het was zalig rusten op de ligzetels, maar af en toe moesten we toch echt wel het water in om af te koelen… want het was ongelooflijk heet!!!

Commentaar (1) »

26 maart 2010

Gisterenavond was er ‘Baaday-Party’ in de ViaVia. ‘Baaday’ betekent ‘tot weerziens’, want zoals Mzushi altijd zegt: “zeg nooit ‘vaarwel’, maar altijd ‘tot ziens’ “. Het feestje was vooral bedoeld als dank-je-wel voor ons personeel! We trakteerden hen dan ook op een maaltijd, een drankje en zoals het volgens Afrikaanse gewoonte hoort… muziek en dans!

Het muziekgroepje speelde Kidumbak. Kidumbak is een feestelijke dans- en muziekstijl uit Zanzibar. Het wordt meestal op bruiloften gespeeld. Het is opzwepende, energieke en betoverende muziek. De muziek gaat meestal crescendo en zo gaat ook de dans… Hoe zedelijk en mooi de heupbewegingen van de zangeres in aanvang zijn, des te onzedelijker en verrassend de bewegingen op het einde zijn… Het personeel en publiek genoot duidelijk van de ambiance… en ook de blanke mannen hadden duidelijk een heel leuke avond…

Onze huishoudster, Halima, had zich prachtig opgemaakt en ook haar man verscheen in traditionele kledij. Een familiefoto mocht dan ook niet ontbreken…

Moeder Linda kreeg duidelijk oneerbare voorstellen van Mzushi… na veel getwijfel… wikken en wegen… besloot ze toch maar om daar niet op in te gaan…

Commentaar (1) »

24 maart 2010

Het regenseizoen is duidelijk gestart! ‘s Nachts vallen er bakken regen uit de hemel en vandaag waren er geregeld buien. Tussen de regendruppels heen bezochten we de school in Stone Town en het Palace Museum. Het Palace Museum was ooit de residentie van de sultan en toont nog steeds hoe de sultan toen leefde… de eetkamer, de zitkamer, de slaapkamer,… We wandelden door de wirwar van steegjes, shopten en dronken een koffietje in het Tembo Hotel.

Hoe meer we ‘off the beaten track’ gaan, hoe meer de mama’s hoofdschuddend zeggen ‘moa mens toch, oe is dat toch mogelijk…’.

Reacties (4) »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.