Gisteren werd een pracht van een ‘laatste avond’. Het personeel had heerlijk gekookt en ook Ingrid, Makame, Chi-Chi en Jua kwamen meedineren om afscheid te nemen. Er werd héél veel gelachen en herinneringen bovengehaald.
Het personeel had ons enkele geschenken gekocht. Ik kreeg een kanga met de tekst ‘ NAKUPA KWA FURAHA ZAWADI HII POKEA’, wat betekent ‘het aanvaarden van dit geschenk, zal je geluk brengen’. Ze hadden ook een mutsje voor Warre, zo’n echt gehaakt potsje om naar de moskee te gaan! Een prachtige herinnering aan Zanzibar!
Dhulla schreef een afscheidsrede:
” We are happy but us crying also.
First of all we have to thank God for enabling us to be alive till now and also to meet here with you for such short but enjoyable period of time. Here we say “Alhamdulilahi”.
Again, we are thankful to you for all being with us without any problem for the whole period of time and for your full participation wich brought us closer and has made us live as ones. Thank you.
Apart from that, only because we are human beings, of course there happened some sorts of inconvenience from us and if so, we are sorry for any such problems.
Lastly, we are kindly thank you more and wish you nice journey together with your daily activities within outside country.
Thank you a lot.
We are looking forward to hearing from you soon. “
En als grappige noot had het personeel de kleren van Lennart, die ze cadeau hadden gekregen, aangetrokken. Een ganse avond lang waren ze ‘Mister Lennart’ , ‘Bwana Lennart’…
lieselotte zei,
maart 31, 2010 @ 7:48 am
Een goede en veilige terugreis en tot binnenkort.